பரஞ்சோதி முனிவர் இயற்றிய திருவிளையாடல் புராணத்தின் 'உக்கிர பாண்டியனுக்கு வேல், வளை (வளரி), செண்டு கொடுத்த படலம்' என்ற பகுதியில் இந்த நிகழ்வு மிக விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
இந்த வரலாற்று நிகழ்வின் சுருக்கம்:
- ஆயுதங்கள் வழங்கியவர்: சுந்தரேசுவரர் (சிவபெருமான்)
- பெற்றவர்: உக்கிரசேன பாண்டியன் (மதுரையை ஆண்ட மன்னன்)
- ஆயுதங்கள்: வேல், வளரி (வளை) மற்றும் செண்டு
ஆயுதங்களின் சிறப்பு மற்றும் பயன்பாடு:
- வேல்: அசுரர்களையும் பகைவர்களையும் அழிக்கவும், இந்திரன், வருணன் போன்றவர்களின் எதிர்ப்பை முறியடிக்கவும் வழங்கப்பட்டது. (பின்னாளில் கடலை வற்றச் செய்யவும் உக்கிர பாண்டியன் இந்த வேலைப் பயன்படுத்தினார்).
- வளை (வளரி): இது பண்டைய தமிழர்களின் பாரம்பரிய மற்றும் போர்க்குறிப்புடைய ஆயுதமாகும். இந்திரனின் தலைமேல் எறிந்து அவனது கர்வத்தை அடக்க சிவபெருமான் இந்த ஆயுதத்தை வழங்கினார்.
- செண்டு: இது மேருமலையை அடக்கவும், எதிரிகளைத் தண்டிப்பதற்கும் பயன்படும் ஒரு தண்டாயுதம் போன்ற ஆயுதமாகும்.
திருவிளையாடற் புராணத்தில் 'செண்டு' என்ற சொல் உள்ள பாடல்கள்
331.
அந்தரர் கோன் ஆதனத்தில் உறை மலயத் துவசனை மீண்டும் அழைத்த
வாறும்
சுந்தர உக்கிர குமரன் அவதரித்த வாறும் வளை சுடர் வேல் செண்டு
தந்தை இடத்து அவன் பெற்ற வாறும் அவன் அவ்வடிமேல் சலதி வீறு
சிந்த விடுத்தது மகவான் முடியை வளை யெறிந்து இறைவன் சிதைத்த
வாறும்.
967.
உருக்கும் திறல் உக்கிர குமரன் உதயம் இது வான் மதியும் நதிப்
பெருக்கும் கரந்த சடைக் கற்றைப் பெரும் தேர்ச் செழியர் பிரான்
அவற்குச்
செருக்கும் செல்வ மணம் முடித்துச் செவ்வேல் வளை செண்டு அளித்து உள்ளம்
தருக்கு முடி தந்து அரசு உரிமை தந்த செயலும் சாற்றுவாம்.
1033.
வளை யொடு செண்டு
வேல் மைந்தற்கு அஞ்சுரும்
பனைய வேம்பு அணிந்த கோன் அளித்த வாறிதத்
தளை அவிழ் தாரினான் தனையன் வேலை மேல்
இளையவன் என்ன வேல் எறிந்தது ஓதுவாம்.
1112.
அண்டர் அஞ்ச அமர் உழந்த அமரர் கோனை அரசர் கோன்
வண்டு அலம்பு மவுலி சிந்த வளை எறிந்து வெந் புறம்
கண்ட வண்ணம் இன்ன தன்ன கன்னி நாடன் மேருவில்
செண்டு எறிந்து வைப்பு
எடுத்த செயலு நன்கு செப்புவாம்.
15. மேருவைச் செண்டால் அடித்த படலம்
அண்ட
ரஞ்ச வமரு ழந்த வமரர் கோனை யரசர்கோன்
வண்ட
லம்பு மௌலி சிந்த வளையெ றிந்து வெந்புறங்
கண்ட
வண்ண மின்ன தன்ன கன்னி நாடன் மேருவிற்
செண்டே றிந்து வைப்பெடுத்த
செயலு நன்கு செப்புவாம்.
(இ - ள்.) அரசர் கோன் - மன்னர்
மன்னனாகிய
உக்கிரவழுதி, அமர் உழந்த அமரர் கோனை - தன்னுடன் போர்
புரிந்த
தேவர்க் கரசனை, அண்டர் அஞ்ச - தேவர்கள் அஞ்சுமாறு,
வண்டு
அலம்பு மௌலி சிந்த - வண்டுகள் ஒலிக்கும் (மாலை சூடிய)
முடி
தகர, வளை எறிந்து வெந் புறம் கண்ட வண்ணம் இன்னது -
திகிரிப்
படையை ஓச்சிப் புறங் கண்ட திருவிளையாடல் இதுவாகும்;
அன்ன
கன்னி நாடன் - (இனி) அந்தக் கன்னி நாடனாகிய
பாண்டியன், மேருவில் செண்டு எறிந்து - மேருமலையின் மேல்
செண்டினை
ஒச்சி, வைப்பு எடுத்த செயலும் நன்கு செப்புவாம் -
சேமநிதி
எடுத்த திருவிளையாடலையும் நன்கு கூறுவாம் எ - று.
உழத்தல் - வருந்திச் செய்தல். வண்டலம்பு என்னும்
அடையால்
மாலை சூடிய என வருவிக்கப் பட்டது. வெந், புறம் :
ஒரு
பொருளிரு சொல். இச் செய்யுளில் சந்த நலந் தோன்றச்
சீரெதுகை
பல அமைந்திருத்தல் காண்க. (1)
15. மேருவைச் செண்டால் அடித்த படலம்
அகத்திய முனிவர் அறிவித்தபடி திங்கள் நாள் விரதத்தை விடாமல் தொடர்ந்து அனுஷ்டித்து வந்தமையால் மங்காத செல்வம் பெற்று உக்கிர பாண்டியன் வாழ்ந்து வந்தான்; காந்திமதியின் காதல் வாழ்க்கையில் வீரபாண்டியன் என்ற நன்மகனைப் பெற்றான். அவன் வளர்பிறை போல வளர்ந்து கலைகள் பலவும் கற்றுப் பூரண நிலவு போல முகப்பொலிவோடு விளங்கினான். இவ்வாறு வாழும் நாளில் நிலை திரிந்து பருவ மழை பெய்யாது நாட்டில் பஞ்சம் ஏற்பட்டது; கோள்கள் சூரியனை நோக்கி நிற்பதால் ஓர் ஆண்டுக்கு மழை பெய்யாது என்று சோதிடர்கள் தாள்கள் கொண்டு அவனுக்கு அறிவித்து வேதனை உண்டாக்கினர்.
சோதனை தந்த வேதத் தலைவனைத் தன் ஏதங்களை நீக்குமாறு வேண்டினான். காது கொடுத்துக் கேட்ட கடவுள் அவன் கண்குளிரச் சித்தராய்க் கனவில் வந்து விரும்பியதைப் பெற வழி காட்டினார்.
மழை வளம் குறைந்ததால் தானியங்கள் அருகி விட்டன; பொன்னையும் மணிகளையும் உயர் பண்டங்களையும் விற்று நாட்டு மக்கள் ஓடும் கையுமாக இருக்கும் நிலை அடைந்தனர்; குன்று போல் குவிந்திருந்த செல்வம் மணல்போல் கரைந்துவிட்டதால் இழந்த செல்வம் ஈட்ட வழியில்லாமல் வகையில்லாமல் விழித்தனர்.
மழை பெய்தால் அவர்கள் பசியற்று வாழ முடியுமேயன்றி வசியும் வளமும் பெற்று வாழ முடியாது. அதனால் வட புலத்தில் மேருமலையில் பொதிந்து கிடக்கும் பொன்னையும் உயர் மணிகளையும் மற்றும் வேண்டும் பொருள்களையும் வேண்டிய அளவு எடுத்து வரும்படி சித்தர் கனவில் கூறினார்.
அடியாத மாடு படியாது; அதனால் செண்டு கொண்டு அதன் சிகரத்தை அடித்தால்தான் கரம்குவித்துவேண்டியன நல்கும் என்று சொல்லி மறைந்தார். "உன் ஆணைக்கு அடி பணியும் மேருமலையில் தேவையானவற்றை எடுத்து வருக! மறுபடியும் அதை மூடி வைத்து உன் பொறியும் குறியும் பொறித்து விடுக” என்றும் கூறினார்.
உடனே உக்கிர பாண்டியன் உறக்கத்திலிருந்து விழித்து எழுந்து நித்திய கருமங்களை முடித்துக் கொண்டு நிமலனாகிய சோம சுந்தரக் கடவுளை வழிபட்டு நால்வகைச் சேனையோடு நான்கு வேதம் கற்ற வேதியர் வாழ்த்தி அனுப்பத் தேர் ஏறி வடநாடு புறப்பட்டான். பாண்டிய நாட்டையும் சோழ நாட்டையும் வேங்கடத்தையும் கருநாடகம், மாளவம், விராடம், மத்தியதேசம் கடந்து காசியை அடைந்தான். கங்கையில் முழுகிக் காசி விசுவநாதனை வழிபட்டுப் பின் குமரிக்கண்டத்தையும் பாரத கண்டத்தையும் கடந்து இமயத்தை அடைந்தான்; கிம்புருடம் ஏமகூடம், அரிவருடம், நிடதமலை, இளாவிருது வருடம் முதலிய இடங்களைக் கடந்து மேருமலையை அடைந்தான்.
படைகளை ஒரு புறம் நிறுத்தி விட்டுத் தான் மட்டும் தனியனாய் நின்று மேருமலைத் தலைவனை நேரில்வரும்படி அழைத்தான். உச்சி நிமிர்ந்த தலைவணங்காத அக்காவலன் இவன் ஏவலை மதிக்கவில்லை. சிவன் அனுப்பிய சிறுவன் என்று சொல்லியும் அவன் புறக்கணித்தான். வேறு வழியில்லை; தான் கொண்டு வந்த செண்டைக் கொண்டு அவன் சிண்டை அடித்தான். அந்த மண்டு வெகுண்டு எழாமல் வேண்டுவது யாது என்றான். அடி அடித்தால் அம்மியும் நகரும் என்னும் பழமொழி உண்மையாயிற்று. இம்மியும் நகராத அவன் இமைப்பொழுதில் வந்து ஏவல் கேட்டான்.
பொற்குவியல் இருக்கும் இடத்தைக் காட்டு என்றான்: "மாமர நிழலில் உள்ள பாறையின் கீழ் புதையல் இருக்கிறது." என்று மேருமலைத் தலைவன் சொல்ல அவன் கூறியபடியே பாறையைத் தள்ளி வேண்டிய அளவு வாரி எடுத்துக் கொண்டு மறுபடியும் பாறை கொண்டு அவ்வழியை மறைத்து தன் பெயரையும் பெருமையையும் பொறித்து வந்தான்.
பொற்சுமையைத் தன் தோளிலும் மற்றுமுள்ள வாகனங்களிலும் வைத்துக் காவலர் சூழப் பாண்டிய நாடு கொண்டு வந்து சேர்த்தான். சோம சுந்தரக் கடவுளை வணங்கி நன்றி நவின்று, கொண்டு வந்த பொருளைச் சேர்த்துப் பொதித்து வைக்காமல் அறங்களுக்கும் பொருள் அற்றவர்களுக்கும் வாரி வழங்கினான். நகையில்லாத முகத்தைக் காணமுடிந்தது; ஆனால் நகை அணியாத பெண்களைக்காண முடியாமல் அணிகலன்கள் அணிந்திருந்தனர்
கோள்கள் உரிய இடத்தில் நிலை பெற நாள்கள் நன்மை பெற்றன. மழை உரிய காலத்தில் பெய்ய வறிய நிலை மாறியது. மன நிறைவு பெற்று அவன் தன் கடமை முடிந்தது என்று கருதி ஆட்சியைத் தன் மகனின் கையில் ஒப்புவித்துப் பொறுப்புகளினின்று தப்புவித்துக் கொண்டான்; முதுமை தரும் ஓய்வு அவனுக்கு ஆறுதல் அளித்தது. உலக வாழ்லில் பற்று நீங்கி இறைத் திருவடிகளில் சேர்ந்து இறைவனோடு இரண்டறக் கலந்தான்.
